De raad van Staphorst bespreekt een investering in het binnenklimaat van scholen. De Mystery Burger ziet nog een ander klimaat waar wel wat onderhoud kan worden gebruikt.
‘Dan komen we toe aan het opiniërende deel van deze vergadering,’ zegt burgemeester Jan ten Kate. De raadsvergadering van Staphorst is dan al een uur bezig, maar dat ging op aan mededelingen en ingekomen stukken. De genomen besluiten zijn zonder deliberatie afgehamerd. Je voelt dan toch een beetje dat het nu moet gaan gebeuren.
Waaronder een businesscase voor het opknappen van een schoolgebouw. ‘Onderwijs is belangrijk, investeren in een gezond binnenklimaat is belangrijk,’ leest Alex Dekker (Gemeentebelangen) vlug van zijn iPad voor. ‘Juist daarom moeten we scherp blijven.’ Volgens Dekker valt de businesscase een half miljoen hoger uit dan de eerdere raming. ‘Bovendien leggen we een exploitatielast op.’ Wie er in de projectgroep zit en of die wel voldoende deskundig is, vraagt hij zich af zonder op te kijken.
‘We zijn al best wel goed geïnformeerd,’ vindt Liesbert Lubberink (PvdA). Haar is het ook opgevallen dat de plannen hoger uitvallen. ‘De businesscase gaat verder dan alleen ventilatie,’ merkt Luuk Hoeve (ChristenUnie) monotoon op. Er is ook gekeken naar koeling en isolatie, terwijl dat niet het oorspronkelijke plan was. ‘Maar uit de stukken blijkt dat dit een samenhangend pakket vormt,’ zo staat er in ook zijn uitgeschreven spreektekst.
‘Met de start van het onderwijshuisvestingsplan is een traject gestart waar onze schoolgebouwen een forse verbeterslag maken,’ leest Roelof Slager (SGP). Vooral de laatste lettergrepen van woorden krijgen van Slager goed de aandacht. ‘Complexe materie,’ vindt hij. Mogelijkheden zijn ‘voorzien van bedragen’. Aan het eind van zijn betoog heeft hij één vraag: ‘Kan de wethouder toezeggen dat de investeringen die worden genomen geen desinvesteringen zijn als er in de toekomst nog ingrijpender maatregelen moeten worden genomen?’ Inderdaad klinkt dat als complexe materie.
Susan Hokse (CDA) heeft blijkbaar vragen al eerder gesteld. ‘We danken het college voor de beantwoording,’ zo staat er op haar iPad. ‘Het geeft ons vertrouwen dat het goed gebeurt.’ Nog voor ze haar laatste woord heeft uitgesproken zet ze de microfoon alweer uit.
Daarmee lijkt ook wethouder Herriët Brinkman een betrekkelijk makkelijke avond tegemoet te gaan. ‘We zijn een aantal jaar geleden een traject ingegaan,’ zegt ze. ‘Zeker met de schoolbesturen.’ Die gaan over het onderwijs zelf, legt ze uit, al mag je aannemen dat iedereen dat toch wel weet. Onderwijs is namelijk belangrijk, legt ze uit. Net als het klimaat op scholen. ‘We gaan forse investeringen doen,’ al legden de stukken dat ook wel uit. Daar zijn eerst normbedragen gehanteerd, legt Brinkman uit. ‘Dan ga je de diepte in en worden er offertes opgevraagd,’ legt de wethouder uit. ‘Dan kijk je wat er nodig is op de school.’
‘Dit is dan toch een ander plan dan in 2023,’ vraagt Lubberink nog. Dat klopt, zegt Brinkman. ‘Je moet naar meer kijken dan alleen ventilatie. Het zou jammer zijn als je maar de helft doet van wat nodig is.’ Vast ook waar, maar wat legitimeert eigenlijk een afwijking van ruim een half miljoen euro ten opzichte van het eerdere plan?
‘Ik denk dat we een goed voorbeeld hebben gezet van samenwerking,’ zegt Slager in zijn tweede termijn. Onderwijs is immers belangrijk, vindt hij, al twijfelt daar vast niemand over. ‘Wij gunnen alle scholen een goed leerklimaat,’ zegt ook Lubberink. Ze wil wel oproepen goed te kijken naar de andere schoolgebouwen.
Het investeringsplan kan daarmee als hamerstuk door naar de besluitvorming, constateert de raad. Niet omdat onderwijs onbelangrijk is, maar ook niet omdat onderwijs juist zo belangrijk is. Maar omdat in Staphorst een plan met een forse afwijking van de eerdere raming kan worden besproken, en een paar voorleesbeurten blijkbaar genoeg zijn om het er later niet nog eens over te hebben.
Deze column verscheen op 9 maart 2026 bij Binnenlands Bestuur.